Winners In Disguise


Geplaatst op uur door Herfstvlinder | 0 reactie(s) | §
Winners In Disguise

Als christen kun je je soms behoorlijk stom voelen. Een buitenbeentje. Een freak. Een loser. Zeker in een tijd waarin je jezelf in de etalage van Instagram zo mooi mogelijk moet laten zien (met of zonder duckface), waar sexting normaal is en alle stemmen op TV, Youtube of Netflix je laten weten dat je pas oké bent als je seks hebt, een grote mond hebt of eruit ziet als Ariana Grande of Demi Lovato.

Denk niet dat ik een preek ga houden over `what would Jesus do.’ Integendeel. Om maar eens met Rikkert Zuiderveld te spreken: “Veel christenen laten zich tegenwoordig bij elke beslissing leiden door de vraag ‘What Would Jesus Do?’. Dat leek mij een goed idee, maar toen vroeg de autoverkoper mij of ik verwarmde buitenspiegels wilde.”

De vraag is: moet je als christen maar als een loser door het leven gaan? Het antwoord is: nee! Sterker nog, hoe je je ook voelt; je bént geen loser! De apostel Paulus riep het in al zijn outcast zijn uit (en hij was nogal vreemd, hij had zijn eigen volk tegen zich in het harnas gejaagd door achter die rebelse Jezus aan te gaan, en maakte de heidenen pissig door over diezelfde Jezus door te blijven emmeren): “In dit alles zijn wij méér dan overwinnaars, door Hem die ons heeft liefgehad?” (Romeinen 8:37)

Oké, dan toch maar in dat `Tsjakka-geloof’ stappen? Heel hard AMEN roepen? Net zo hard proclameren (=hardop uitspreken) tot je er zelf ook in gelooft? Nee. Geloof is geen kunstje. God geen Emil Ratelband. Gevoel is maar gevoel, maar Gods woord is vast en zeker, en houdt voor altijd stand. En dat Woord zegt het: Je bent geen loser, maar overwinnaar!
Betekent dat, dat je in dit leven dan altijd succesvol moet zijn en omringd door vrienden, fans en volgers? Het zou kunnen, misschien. Maar reken er maar niet te hard op. Waar je wel op kan rekenen, is dat Jezus naast je loopt. En dat er over de hele wereld nog veel meer van die zogenaamde losers rondlopen, van die winners in disguise. Dus, join the club! Losers in Christus bestaan niet!

SetFire uitje mei


Geplaatst op uur door Rommel | 1 reactie(s) | §
SetFire uitje mei

Eind mei is er weer een SetFire uitj! 30 mei word iedereen verwacht in Driebergen in Het Koetshuis van YouthForChrist! Het uitje begint om 13:00 uur en zal tot ergens in de avond duren. Op dit moment is indeling van de dag nog niet precies bekend, (waarschijnlijk gezamelijk spelletjes doen, samen zingen, misschien nog iets met sport en gezellig kletsen) maar s'avonds gaan we in iedergeval samen eten. Het is daarom belangrijk dat je zo snel mogelijk laat weten of je komt! Daarom graag voor 1 mei aanmelden! Meer informatie over het uitje en het opgeven is hier te vinden!

Nieuwjaarsborrel


Geplaatst op uur door Loes | 0 reactie(s) | §
Nieuwjaarsborrel

Taart! Dát gaat er altijd wel in. In je haren, in je kleren en als je geluk heb gehad, heeft het ook nog je eigen mond bereikt. Met een lieve boodschap en een heerlijke taart een mooie middag én avond gehad met een grote groep mensen bij elkaar. Sommige bleken kleiner dan gedacht, andere bleken nóg gekker dan gedacht maar veelal leek het een ‘normale’ chat-avond op setfire...

De nieuwjaarsborrel, zonder borrel en nootjes maar mét kinderchampagne ging goed van start. De eerste wedstrijdjes poolen, tafeltennis en tafelvoetbal waren al gauw begonnen .Dit alles ondersteund door een prachtig gitaar-en zangspel ergens vanaf een klein bankstel. Er werd gegild, gespeeld, gerend, gezweet, gezongen , gedanst, gewonnen en gelachen.

Gelukkig werd er ook gegourmet, want daarvoor was iedereen toch uit alle windstreken van Nederland naar Alphen aan de Rhijn gekomen. Peter met zijn harem, de dames vanaf de veluwe, treinreizigers en de rest die een keer lekker dicht bij huis waren.

De eerste pannenkoekjes en vleesjes lagen al gauw bruin te bakken en er werd volop genoten van het overvloed aan eten dat er allemaal op tafel stond. Stroop werd gevonden, vorken werden ( tot 5 keer aan toe) gemold door deze en gene, toetjes waren het snelst op. Genoten van een mooi en toepasselijk nieuwjaarsgedicht en opnieuw waren overal blije gezichten en hard gelach. Totdat de afwas gedaan moest worden... Gelukkig zijn er dan ook redders in nood, die ploeterend en hard werkend al het bewijsmateriaal van de gourmet had weggepoetst en al gauw kon HET spel beginnen.

Twee quizmasters die de talenten van iedereen heeft doen helpen verder ontwikkelen. Het talent dansen bij de mannen, al had dat weinig succes. Het feit dat stoelendans vanaf je 16e ook écht nog wel leuk is en dat verhalen vertellen over een spijker, schroevendraaier, hamer, geit Henk , mes en schaap bést leuk is als ze niet allemaal naar Zuid Afrika wilde afreizen. Zo af en toe werd de topografische kennis getest, bleek darten best lastig en is het niemand gelukt om het koekje werkelijk in de mond te krijgen, zonder de spelregels te omzeilen.

Gelukkig was er tussendoor chips en bitterballen om toch nog íets binnen te krijgen en toen de winnaars bekend werden (wie..? ) werd er opnieuw volop spellen gespeeld. Alsof de Bingo nog niet genoeg was geweest smile Afsluitend zong iedereen op z’n mooist mee met het gitaarspel en de zanger(essen) die al de hele avond geoefend hadden hiervoor. Sneeuwde het nou, of kon iedereen uiteindelijk gewoon rustig naar huis..?!

Ik wil je zien!


Geplaatst op uur door Herfstvlinder | 0 reactie(s) | §
Ik wil je zien!

Vandaag zag ik op Facebook een advertentie voorbijkomen die me raakte.
“Het is nooit te laat om te worden wie je altijd echt wilde zijn!” was de leus boven het aangeprezen bedrijf dat je zou kunnen helpen een prachtige, slanke, goedverzorgde dame te worden. Op de foto zag je een mevrouw die een `complete make-over’ had gehad. `Gorgeous me’, stond er onder de 2e foto. Het verschil? Het kapsel en de make-up. De vrouw had op beide foto’s een prachtige glimlach en stralende ogen.

Gorgeous me? Ja meid, dat ben je zeker. Je bent prachtig. Maar of dat aan dat prijzige knip- en verf-werk ligt...  “Het is nooit te laat om te worden wie je altijd echt wilde zijn.” Dat zeggen ze. En eronder een paar foto’s van `dikke’ en `dunne’ vrouwen. Of vrouwen die eerst sproeten hebben en daarna zijn dichtgesmeerd met make-up.
Blijkbaar wil elke vrouw (en man?) altijd al dunner worden. Die dunne persoon zijn. Of geen sproeten hebben. Of brunette zijn in plaats van blond (of andersom). Want dán, ja dán pas ben je prachtig. Maar ik protesteer!

Het is een leugen! Ja, het is nooit te laat om te worden wie je wil zijn. Sterker nog, je bent al wie je wezen moet. Maar als er íets van je af mag vallen, zijn dat geen kilo’s of kapsels, maar het idee dat je nu niet goed genoeg bent. Denk je dat God kijkt naar de kleur of lengte van je haar, of naar de cijfers op je weegschaal?
“De mens ziet aan wat voor ogen is, maar de Heer ziet het hart aan.” Dat zegt God tegen de profeet Samuël als hij een nieuwe koning moet gaan zalven. Al de oudere broers van David passeren de revue. De een nog langer, sterker en knapper dan de andere. Maar de jonge, zachte David, die buiten op de schaapjes zit te letten, die moet het worden.

God heeft jou op het oog. Hij ziet jouw hart, en het maakt hem blij als jij jezelf durft zijn.  Nee, het is nooit te laat om te worden wie je altijd echt wilde zijn. Maar verspil geen kapitalen aan zaken die alleen je buitenkant maar opknappen. Want wie jij bent is goed genoeg! Je bent geliefd, gewild, en wonderbaarlijk mooi gemaakt. En je Schepper zegt het vandaag tegen jou: “Ik wil je zien!
Ik wil je zien, precies zoals je bent. Kom tevoorschijn, kruip niet langer weg. Jij mag gezien worden!”

Je bent het waard!


Geplaatst op uur door Herfstvlinder | 1 reactie(s) | §
Je bent het waard!

Ken je het verhaal van Mefiboseth? Hij was een jongen zoals elk van ons zou kunnen zijn.
Hij had een stempel, een diagnose. Hij liep bij het GGZ, en de jongens op school lachten hem uit omdat hij een beperking had.
Toen hij nog heel klein was, had de kraamverzorgster hem laten vallen, en zijn lijf was zo beschadigd dat hij nooit meer normaal zou kunnen lopen. En in die tijd was er nog geen gehandicaptenzorg, dagbesteding of PGB. En nu Mefiboseth oud was geworden, was er niemand die zich nog om hem bekommerde. Je kunt dit verhaal lezen in 2 Samuel 9.

De koning had een heel bijzondere band met zijn vriend Jonathan. Om zijn oude vriend te eren, ging hij op zoek naar familie van zijn geliefde kameraad. Alle mensen die er iets over zouden kunnen weten, vroeg hij naar eventuele kinderen en kleinkinderen van Jonathans pa.
“Ja,” zei er één. “Je hebt nog die manke, dat gehandicapte figuur.” Blijkbaar vonden ze het niet nodig om de man bij zijn naam te noemen. Maar koning David trok zich niks van de laatdunkende houding van de spreker aan, en gaf opdracht Mefiboseth bij hem te laten brengen.

Hoewel deze geschiedenis over David en Mefiboseth maar een klein kolommetje is in de Bijbel, is het een verhaal dat gehoord mag worden. Want wat zet de koning het leven van deze kreupele man op z’n kop! Hij gaat met hem in gesprek, en laat hem regelmatig aan zijn tafel meeëten, alsof het zijn eigen zoon was. En zó is God!
Wat ze ook over je zeggen; hoe ze ook over je praten en naar je kijken; God kijkt naar wie je werkelijk bent. De Vader noemt jouw naam en wil een relatie met je.
Als je een beperking hebt, of gewoon een buitenbeentje bent (en zijn we dat eigenlijk niet allemaal een beetje?), kun je je zó onwaardig voelen. Misschien hebben je ouders je wel verteld dat je eigenlijk niet gewenst was. Of heeft iemand die heel belangrijk voor je was, je finaal afgewezen. Dit soort dingen beschadigen je hart voor altijd. Het vormt je persoonlijkheid en hoe je over jezelf denkt. Maar God de Vader kijkt hier dwars doorheen! De muren die je opgebouwd kunt hebben om mensen op afstand te houden (zodat ze je in elk geval niet meer kunnen kwetsen), ze houden God niet op een afstand. Maar Hij drinkt zich niet aan je op; nee, hij nodigt je vriendelijk bij Hem uit. En hoor Zijn stem vandaag.

“Mijn kind, Ik wéét het. Ik was erbij toen je afgewezen werd, toen je verschopt werd en de wonden opliep die je leven zo getekend hebben. Maar Ik wil contact met jou! Ik vraag je: Kom bij Mij aan tafel, en eet met Mij! Kom in Mijn nabijheid; Ik zal alles rechtzetten wat er in je leven is misgegaan.
Durf je muren neer te halen, en leef voortaan met Mij. Denk niet dat je onwaardig bent; nee, voor Mij ben jij een parel van onschatbare waarde! Jij bent het waard om bij Mij te wonen!
Ik ben de Vader die op je wacht. Altijd.”

Eurlings, Funky Fish, Timmermans, Zwarte Piet en misschien Hiddink


Geplaatst op uur door Rommel | 3 reactie(s) | §
Eurlings, Funky Fish, Timmermans, Zwarte Piet en misschien Hiddink

Niet de meest duidelijke titel, ik geef het toe. Maar ze hebben allemaal 1 ding gemeen en dat is het woord: weg. Eurlings verlaat de KLM, Timmermans gaat richting de EU, de Zwarte Piet blijft maar achter in Spanje en Hiddink, tja Hiddink. Het zou mij niet verbazen als die ook weg moet.

Wat ook weg moet is de chat van Funky Fish. Tenminste: voor niet betaalde leden. Ik blijf het een rare keuze vinden, maar wie ben ik om er over te oordelen. Trouwens! We mogen niet klagen: de stroom van Funky Fishers die de SetFire chat weten te vinden is behoorlijk hoog. Ik zie elke dag wel namen voorbij komen waarvan ik denk: die ken ik nog niet!

De vraag is natuurlijk of de Funky Fishers ook snel weg zijn! Mij valt namelijk altijd op dat als men een vriend of vriendin heeft de chat vergeten wordt. Gezien waar men vandaan komt weet je het maar nooit wink

Hij houdt van me, hij houdt niet van me…


Geplaatst op uur door Herfstvlinder | 0 reactie(s) | §
Hij houdt van me, hij houdt niet van me…

Ben jij wel eens verliefd? Vind je het ook zo spannend? Wat gaat er veel door je hoofd (en door je lijf) als je die geweldige jongen of dat lieve meisje ontdekt hebt.
`Wat zou hij van me vinden?’
`Wat zullen m’n vrienden zeggen?’
`Wat als hij wist hoe ik wérkelijk ben?’
`Zou ze ook met andere jongens praten?’

De keren dat ik over mijn oren `was op iemand’ kan ik niet op mijn twee handen tellen hoor; de dagen dat ik onbezorgd geliefdeloos door het leven wandelde als tiener zijn zeldzaam. Halve dagen zat ik te fantaseren over hoe ik hem dan toevallig ergens tegen zou komen en hoe hij me dan zou vertellen hoe tof hij me vond. En die eerste kus, hoe zou dat zijn? Kon ik eigenlijk wel goed zoenen?
Het is fantastisch, je hart gaat tekeer als je hem of haar ziet. Je voelt je te gek of juist intens verdrietig, je kan niet slapen en hebt geen zin in eten. Het kriebelt van binnen en soms doet het pijn. Verliefd zijn is een hel, maar je wilt het ook niet missen.
En het ergst van alles is de twijfel. Vindt ‘ie mij ook leuk? Vast niet… misschien toch wel?

Sommige mensen twijfelen ook zo over God. Ze denken dat Hij hun aardig vind als ze lief voor Hem zijn, en dat Hij boos is als ze iets stoms doen. Ze zien Hem als een vader die af en toe een goed en af en toe een slecht humeur heeft, maar net hoe ze zichzelf gedragen.
Misschien ben jij ook wel zo iemand. Zo iemand die elke dag een bloemblaadje uit het madeliefje trekt: `Hij houdt van me, Hij houdt niet van me.’ Als je een rotdag hebt denk je dat God je in de steek heeft gelaten, en als je iets hebt gedaan waarvan je weet dat het niet oké is verwacht je dat God wel niet zo blij met je zal zijn vandaag. En misschien heeft hij wel een kadootje voor je als je een dag heel erg goed je best doet. Als jij zo gelooft, heb ik nieuws voor je. Zo is God niet!

Misschien herken je het wel, zo iemand op wie je zó verliefd bent dat je zijn fouten en vervelende karaktertrekjes niet ziet of wil zien. Alles aan hem is geweldig; hij is perfect! Weet je, éigenlijk kijkt God ook zo naar jou en mij. Niet dat Hij niet doorheeft hoe rot je van binnen soms ook bent; maar Hij houdt van je in elke omstandigheid.
Al voor je bestond was Zijn oog al op je; en wat je sindsdien ook hebt gedaan, Hij hield van je vanaf het eerste moment. Elke dag. In de bijbel staat het zo: `Maar God bewees ons zijn liefde doordat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren’. (Romeinen 5:8)
Dus terwijl wij allerlei rottigheid uitvreten, is Zijn liefde voor ons even groot als wanneer we braaf doen wat hoort en lief zijn voor iedereen. En net zoveel op de dagen dat het `niet-goed-en-niet-slecht' gaat.
Gods liefde is onvoorwaardelijk. Niemand kan het verdienen. Niemand kan het verspelen. En ook kun je niet zorgen dat Hij méér van je gaat houden door goede dingen te doen. `Niet door goede werken, maar door genade ben je gered’ zegt de bijbel. Lees dat hoofdstuk uit Romeinen maar eens door. En laat de madeliefjes maar mooi in het gras staan. Of pluk er een paar voor het object van je bewondering wink

De prins op het witte paard


Geplaatst op uur door Herfstvlinder | 1 reactie(s) | §
De prins op het witte paard

Er was eens een heel knappe prins. Hij woonde met zijn vader in een erg groot en schitterend paleis, dat wemelde van de dienaren die de prins vol bewondering nakeken als hij langskwam. Ook de vader van de prins was dol op zijn zoon; ze leken als twee druppels water op elkaar, hun karakters waren met elkaar in evenwicht en ze konden het dan ook bijzonder goed met elkaar vinden.
Toch was er één ding dat niet compleet was; de prins had nog geen vrouw gevonden. Met liefhebbende zorg keek de vader soms naar de prins; hij wilde zijn zoon dolgraag een bruid bezorgen. Zo kwam het dat hij op zoek ging naar een mooie vrouw voor de prins.
Hij zwierf de aarde over; van de ene uithoek naar de ander liet hij zijn ogen gaan, tot hij een vrouw voor zijn zoon vond waarvan hij op slag ging houden. Dit meisje was de dochter die hij wilde! Zijn hart stroomde vol liefde terwijl hij haar bezig zag voor het huis waar ze werkte. Hij wou het wel naar haar uitroepen: `Kom mee, meisje, ik heb een zoon die dolgraag met jou trouwen wil!’ maar het was onmogelijk. Hoewel de vader de eenzaamheid van de vrouw zag en met ontferming en vol liefde haar probeerde aan te spreken, was zij onbereikbaar voor hem.
Deze vrouw, een slavin, was al haar gevoel voor schoonheid verloren; ze liep erbij als een zwerfster, in vieze, kapotte kleren, en haar haar in slierten langs haar gezicht. Een grijze veeg verscheen op haar wang toen ze het haar uit haar ogen veegde. Schuchter keek ze op toen de vreemde man naar haar stond te kijken, maar ze herkende hem niet; nog nooit had ze zich beziggehouden met het koningshuis; hoe moest ze de koning herkennen? Geërgerd haalde ze haar schouders op en verdween in het huis van haar heer. Teleurgesteld, maar toch hoopvol gestemd omdat hij zeker wist dat dít de vrouw van zijn zoon moest worden, keerde de vader terug naar huis.

Er volgden vele jaren waarin de koning probeerde het hart van de slavin te winnen; maar hoewel hij soms haar aandacht voor een moment vast kon houden, was het nooit voor lang. Ze was gebonden aan het huis waar ze diende; een strenge, tirannieke slavenhouder dreigde haar aan de ketting te leggen als ze een stap buiten zijn erf durfde te zetten. Ze kon zichzelf gewoonweg niet als bruid aanbieden; ze was eigendom van een ander.
De zoon zag ondertussen zijn vaders bewogenheid en werd steeds nieuwsgieriger naar de bruid van zijn vaders keuze. Hij wist dat hij op de smaak van zijn vader kon vertrouwen, en een diepe wrevel naar de onderdrukker van de slavin die zijn bruid moest worden begon in hem te groeien. De prins zag het verdriet van zijn vader en op een dag kon hij het niet langer aanzien. Toen de koning en zijn zoon aan het ontbijt zaten, rechtte de prins zijn rug, hief zijn hoofd op en stond op.
`Vader,’ zei hij met een heldere stem, `ik ben er voor u. Ik wil er alles voor doen om deze vrouw, die u voor mij op het oog hebt, naar dit paleis te krijgen’.
De vader keek verrast op, maar in zijn ogen zag zijn zoon een groot verdriet.
‘Lieve jongen,’ zei de koning ontroerd. ‘Wat ben je toch een schat. Ik zie dat je hebt gemerkt hoeveel ik van deze vrouw ben gaan houden; maar om haar vrij te krijgen zul je een hoge prijs moeten betalen, zoon.’
De stem van de prins klonk zeker en vastberaden toen hij antwoordde. `Vader, ik heb er alles voor over om deze vrouw te krijgen. Ik wil doen wat u wilt!’

Begint dit verhaal je al bekend in de oren te klinken? Weet je al hoe het verder gaat? Ken je de geschiedenis van de zoon die zijn vader verliet en zijn leven gaf om zijn bruid vrij te kopen? Het is het ultieme Valentijnsverhaal; het mooiste, wonderlijkste liefdesepistel dat er ooit geschreven is. Het is het verhaal van jouw leven, dat vandaag misschien ver verwijderd lijkt van liefde en werkelijke vrijheid. Het vertelt over Jezus Christus, de zoon van God. De held, de redder, die jouw prins op het witte paard wil zijn.

Iedereen zoekt naar liefde, elk mens wil geliefd zijn en iemand aan zijn zijde hebben die er altijd voor hem is. Ken je het eenzame gevoel dat zoveel mensen op dagen als Valentijnsdag overspoelt? Zit je ’s avonds ook alleen aan tafel en heb je ook niemand om je vrije vrijdagavonden mee door te brengen? De waarheid is dat je, of je nu vrijgezel, op zoek naar een relatie, verliefd, verloofd of getrouwd bent, eenzaam kan zijn tot in je diepste vezels, en dat er maar één persoon is die die eenzaamheid ten diepste weg kan nemen. Éen prins op een wit paard, die je onvoorwaardelijk wil liefhebben en met je mee wil gaan, waar je ook gaat.
Verwacht het niet van een vriendje of vriendin. Denk niet dat je pas écht gelukkig zult zijn als je eenmaal maar een relatie hebt. Een mens kan je niet gelukkig maken; al kun je wel heel goed samen gelukkig zijn en elkaars leven een stuk aangenamer maken. Jezus ziet de eenzaamheid die er heel diep in jouw hart zit; en hij wacht er al een hele poos op tot je je hart voor Hem openzet en hij elk hoekje met zijn liefde kan verlichten. Ga jij deze Valentijnsdag bij de brievenbus posten, koop je voor jezelf maar een doos chocolaatjes, of doe je de deur nu eindelijk open voor de Prins die daar al heel lang op staat te kloppen?

`Ik sta voor de deur en klop aan. Als iemand mijn stem hoort en de deur opent, zal ik binnenkomen, en we zullen samen eten, ik met hem en hij met mij.’ (Openbaring 3:20)