Topmodel


Geplaatst op uur door Herfstvlinder | 3 reactie(s) | 636x bekeken
Topmodel

Heel gedisciplineerd ga ik in twee keer in de week met een slaperig hoofd vol koffie en gewapend met hippe roze trimschoenen en een oerlelijke waterfles richting sportschool. Eenmaal binnen baan ik mij een weg tussen relaxte 55plussers, fanatieke zakenvrouwen en welgevormde sportmannetjes door, naar de fietsen om mijn krakerige lijf op te warmen; en ja hoor, het lukt me elke keer weer om mijn trainingsschema netjes af te werken en er achteraf toch weer een beetje trots op te zijn.
Zo’n eerste keer fitnessen (ik weet het nog goed) is behoorlijk spannend. Vooral voor een van origine niet al te sportieve, nét iets te zware eindtwintiger die ik was toen ik begon. Maar na een paar weken zit je in de `flow’ en krijg je het door; je doet het voor jezelf en voor niemand anders. Verstand op nul en op je eigen tempo op je doel af; en vooral niet kijken naar hoe je medesporters presteren (of niet).
Vanochtend nog stond ik op de crosstrainer verbaasd te kijken naar een al flink gegrijsde man op het apparaat naast me, die al zo’n zes keer het aantal calorieën had verbrand als dat míjn doel is in dat kwartiertje crossen (lees: zweten). Maar nu zit ik met mijn versgedouchte hoofd en een broodje achter de laptop en ik ben bijna zielsgelukkig en tevreden, want ik weet nu eindelijk dat ik me nooit met iemand zal hoeven vergelijken omdat ik nou eenmaal ‘ik’ ben. Maar dat is niet zonder slag of stoot gegaan!

Ken je het niet? Je kijkt naar Hollands Next Topmodel en krijgt vóór de eerste commercialbreak al de neiging om een appel en twee liter water te drinken, je neemt je voor om toch écht weer met de fiets te gaan en wil het liefst morgenochtend vroeg naar de kapper om die uitgegroeide manen weer in bedwang te krijgen. Sommige meiden slaan erin door en soms kost het ze jaren om over een eetstoornis heen te komen, áls ze dat al lukt. Gelukkig ben ik er nooit in doorgeslagen, maar ik begrijp het heel erg goed.

Het is zo moeilijk om een `ik’ te vinden waar je tevreden mee bent. Wanneer is het goed genoeg? Kun je beter op die éne vrouw lijken of op dat ene meisje van laatst? Wat voor iemand ben je nou eigenlijk; kun je jezelf zijn zonder bij een subcultuur te horen? Na jarenlang van zwartgekleed naar grungelook (ja, ik ben al zó oud) en langs alternatief naar gewoon stoer en casual heb ik eindelijk mijn balans gevonden: ik ben gewoon mezelf! Een mens, door God geliefd, met mooie kanten en werkpuntjes, met talenten en met zwakheden; en door alles heen en na het vergelijken met anderen achter me te hebben gelaten staat er één ding als een paal boven water: ik hoef alleen maar `ik’ te zijn. Net als jij.

Al lang geleden door een grootse Schepper bedacht; met een specifiek doel en een heilige bestemming op aarde neergezet, mag je loslaten wat anderen vinden en ophouden jezelf te veroordelen. God heeft alles wat je zijn mag al in je gelegd.
Ik blijf sporten, naar de kapper gaan, gezond leven en leuke dingen doen omdat het mág, omdat het goed voor me is. Maar denk niet dat dit soort dingen je vervulling geven. De vrede in mijn hart zit daar alleen maar omdat ik Jezus mij bevestigt in mijn zijn. Híj heeft het gat in mijn hart gevuld en wil dat ook bij jou zó graag doen. Als je dát kent komt er toch een schoonheid je ogen uitgestraald; daar kan geen topmodel tegenop!

Reacties

Mario's avatar

Heel mooi verhaal smile
Maar het is wel moeilijk om het punt van je zelf zijn te vinden ja. Heb er zelf ook best moeite mee. De ene dag ben ik mezelf is alles uitstekend en de andere dag denk ik dat er best iets aan me mag veranderen. Herkenbaar verhaal.

Geplaatst door Mario op 15 februari 2012 09:48:01

Rommel's avatar

Is dit ook niet vrouw genetisch bepaald? Zeg niet dat de man dit helemaal niet heeft maar volgens mij is het bij vrouwen wel een slag erger, misschien wel 2.

Is dit een “extra” straf van de zonde (als we het toch over ‘genetisch bepaald’ hebben) of eerder een wereld die ‘de man’ gecreëerd heeft? wink

Geplaatst door Rommel op 15 februari 2012 18:13:07

Herfstvlinder's avatar

@Mario: Ik denk dat er niks mis is met iets aan jezelf willen veranderen; tenslotte mag je je hele leven door méér jezélf worden wink Wat ik heb geleerd, is om met name God het grote werk te laten doen (door zijn Geest doet Hij dingen in je die je zelf soms niet eens merkt) en tegelijkertijd tevreden te zijn met hoe je nu al bent. En dan heb ik het natuurlijk wel over de `binnenkant’ wink
@Rommel: Volgens mij hebben vrouwen dit inderdaad meer dan mannen, over het algemeen. Misschien zijn wij bewuster bezig met het `zijn’, in elk geval zijn de mannen in mijn leven een stuk relaxter wat betreft zichzelf. Soms ben ik er wel eens jaloers op. wink
Waar het vandaan komt bij vrouwen is niet zo belangrijk, denk ik; de vraag is eerder: Hoe komen we er van af? En dan is Jezus toch echt het enige antwoord smile

Geplaatst door Herfstvlinder op 20 februari 2012 11:32:59

Reageer

Om te reageren op dit bericht moet je een SetFire account aanmaken of inloggen!