De prins op het witte paard


Geplaatst op uur door Herfstvlinder | 1 reactie(s) | 509x bekeken
De prins op het witte paard

Er was eens een heel knappe prins. Hij woonde met zijn vader in een erg groot en schitterend paleis, dat wemelde van de dienaren die de prins vol bewondering nakeken als hij langskwam. Ook de vader van de prins was dol op zijn zoon; ze leken als twee druppels water op elkaar, hun karakters waren met elkaar in evenwicht en ze konden het dan ook bijzonder goed met elkaar vinden.
Toch was er één ding dat niet compleet was; de prins had nog geen vrouw gevonden. Met liefhebbende zorg keek de vader soms naar de prins; hij wilde zijn zoon dolgraag een bruid bezorgen. Zo kwam het dat hij op zoek ging naar een mooie vrouw voor de prins.
Hij zwierf de aarde over; van de ene uithoek naar de ander liet hij zijn ogen gaan, tot hij een vrouw voor zijn zoon vond waarvan hij op slag ging houden. Dit meisje was de dochter die hij wilde! Zijn hart stroomde vol liefde terwijl hij haar bezig zag voor het huis waar ze werkte. Hij wou het wel naar haar uitroepen: `Kom mee, meisje, ik heb een zoon die dolgraag met jou trouwen wil!’ maar het was onmogelijk. Hoewel de vader de eenzaamheid van de vrouw zag en met ontferming en vol liefde haar probeerde aan te spreken, was zij onbereikbaar voor hem.
Deze vrouw, een slavin, was al haar gevoel voor schoonheid verloren; ze liep erbij als een zwerfster, in vieze, kapotte kleren, en haar haar in slierten langs haar gezicht. Een grijze veeg verscheen op haar wang toen ze het haar uit haar ogen veegde. Schuchter keek ze op toen de vreemde man naar haar stond te kijken, maar ze herkende hem niet; nog nooit had ze zich beziggehouden met het koningshuis; hoe moest ze de koning herkennen? Geërgerd haalde ze haar schouders op en verdween in het huis van haar heer. Teleurgesteld, maar toch hoopvol gestemd omdat hij zeker wist dat dít de vrouw van zijn zoon moest worden, keerde de vader terug naar huis.

Er volgden vele jaren waarin de koning probeerde het hart van de slavin te winnen; maar hoewel hij soms haar aandacht voor een moment vast kon houden, was het nooit voor lang. Ze was gebonden aan het huis waar ze diende; een strenge, tirannieke slavenhouder dreigde haar aan de ketting te leggen als ze een stap buiten zijn erf durfde te zetten. Ze kon zichzelf gewoonweg niet als bruid aanbieden; ze was eigendom van een ander.
De zoon zag ondertussen zijn vaders bewogenheid en werd steeds nieuwsgieriger naar de bruid van zijn vaders keuze. Hij wist dat hij op de smaak van zijn vader kon vertrouwen, en een diepe wrevel naar de onderdrukker van de slavin die zijn bruid moest worden begon in hem te groeien. De prins zag het verdriet van zijn vader en op een dag kon hij het niet langer aanzien. Toen de koning en zijn zoon aan het ontbijt zaten, rechtte de prins zijn rug, hief zijn hoofd op en stond op.
`Vader,’ zei hij met een heldere stem, `ik ben er voor u. Ik wil er alles voor doen om deze vrouw, die u voor mij op het oog hebt, naar dit paleis te krijgen’.
De vader keek verrast op, maar in zijn ogen zag zijn zoon een groot verdriet.
‘Lieve jongen,’ zei de koning ontroerd. ‘Wat ben je toch een schat. Ik zie dat je hebt gemerkt hoeveel ik van deze vrouw ben gaan houden; maar om haar vrij te krijgen zul je een hoge prijs moeten betalen, zoon.’
De stem van de prins klonk zeker en vastberaden toen hij antwoordde. `Vader, ik heb er alles voor over om deze vrouw te krijgen. Ik wil doen wat u wilt!’

Begint dit verhaal je al bekend in de oren te klinken? Weet je al hoe het verder gaat? Ken je de geschiedenis van de zoon die zijn vader verliet en zijn leven gaf om zijn bruid vrij te kopen? Het is het ultieme Valentijnsverhaal; het mooiste, wonderlijkste liefdesepistel dat er ooit geschreven is. Het is het verhaal van jouw leven, dat vandaag misschien ver verwijderd lijkt van liefde en werkelijke vrijheid. Het vertelt over Jezus Christus, de zoon van God. De held, de redder, die jouw prins op het witte paard wil zijn.

Iedereen zoekt naar liefde, elk mens wil geliefd zijn en iemand aan zijn zijde hebben die er altijd voor hem is. Ken je het eenzame gevoel dat zoveel mensen op dagen als Valentijnsdag overspoelt? Zit je ’s avonds ook alleen aan tafel en heb je ook niemand om je vrije vrijdagavonden mee door te brengen? De waarheid is dat je, of je nu vrijgezel, op zoek naar een relatie, verliefd, verloofd of getrouwd bent, eenzaam kan zijn tot in je diepste vezels, en dat er maar één persoon is die die eenzaamheid ten diepste weg kan nemen. Éen prins op een wit paard, die je onvoorwaardelijk wil liefhebben en met je mee wil gaan, waar je ook gaat.
Verwacht het niet van een vriendje of vriendin. Denk niet dat je pas écht gelukkig zult zijn als je eenmaal maar een relatie hebt. Een mens kan je niet gelukkig maken; al kun je wel heel goed samen gelukkig zijn en elkaars leven een stuk aangenamer maken. Jezus ziet de eenzaamheid die er heel diep in jouw hart zit; en hij wacht er al een hele poos op tot je je hart voor Hem openzet en hij elk hoekje met zijn liefde kan verlichten. Ga jij deze Valentijnsdag bij de brievenbus posten, koop je voor jezelf maar een doos chocolaatjes, of doe je de deur nu eindelijk open voor de Prins die daar al heel lang op staat te kloppen?

`Ik sta voor de deur en klop aan. Als iemand mijn stem hoort en de deur opent, zal ik binnenkomen, en we zullen samen eten, ik met hem en hij met mij.’ (Openbaring 3:20)

Reacties

bluby's avatar

wauw.. nice vlinder! mooi geschreven!

Geplaatst door bluby op 12 februari 2013 19:53:58

Reageer

Om te reageren op dit bericht moet je een SetFire account aanmaken of inloggen!