In m’n nakie


Geplaatst op uur door Herfstvlinder | 2 reactie(s) | 600x bekeken
In m’n nakie

Daar sta ik dan. In m’n nakie. In het volle, nietsverhullende licht van de grote dag.
Ik heb geprobeerd God te behagen. Ik heb op mijn knieën gesmeekt om een gehoorzaam hart. Ik heb gezwegen waar mijn innerlijk protesteerde.
Ik heb geprobeerd mensen te behagen. Ik ben slechts enkele malen uitgevallen naar iemand die me kwetste en heb daar lang en breed boete voor gedaan. Als een spons zoog ik de stemmingen van mijn naasten op en tevergeefs zocht ik naar een oplossing. Ik heb een vredestichter willen zijn, maar meer dan een nog grotere onrust in mijn eigen lichaam heb ik niet kunnen bewerkstelligen.

En nu sta ik in het licht. Tijd voor evaluatie. Ik kijk om me heen om te zien hoe al die andere naakte mensen eruitzien. Erg opwekkend is het niet; de een ziet er stukken beter uit dan ik maar heeft rode wangen van schaamte, een ander is duidelijk zorgvuldiger met zijn dieet omgegaan maar kijkt verlegen naar de grond, maar een derde strijkt met een trotse blik tevreden zijn haren glad. Een groepje verderop probeert angstvallig zijn gebreken te verbergen door mooi te praten of zich achter een ander te verschuilen. Slechts hier en daar staat er iemand frank en vrij zichzelf te wezen, niet gehinderd door zijn of haar imperfectie.
Wat angstig schuifel ik naar voren als mijn naam geroepen wordt. Ik kijk naar mijn tenen, want ik durf Hem niet aan te kijken. Schuldgevoel, Schaamte en Spijt dringen zich aan mij op. Ik dacht dat ik met ze had afgerekend, maar als er een kansje is op een veroordeling, zijn ze er als de kippen bij om hún duit in het zakje te doen. Mijn gedachten jagen; ik overdenk mijn leven en zie alle gemiste kansen en verloren jaren weer voor me. Zou Hij ze ook zien? Maar dan begint Hij te spreken.

“Kijk me eens aan, mijn kind.”
Voorzichtig gluur ik door mijn wimpers een beetje omhoog. Ik zie twee voeten. Ze staan veel dichterbij dan ik had verwacht. Op elke voet zie ik duidelijk een litteken.
“Er is teveel gebeurd!” piept Spijt tegen de stem.
“Ze ziet er niet uit!” sist schaamte.
“Ze is het niet waard om in Uw ogen te kijken!” roept Schuldgevoel.
Ik zie een liefdevolle hand zich naar mij uitstrekken. Voordat Hij mijn gezicht aanraakt zie ik het litteken. Een schok van herkenning gaat er door me heen en ik moet wel kijken naar die man met zijn doorboorde handen en voeten. Dit is Hem dan. Ik weet het met elke vezel in mijn lijf; ik herken hem als mijn Geliefde, degene die er altijd was. Verpletterd en overweldigd door de liefde in zijn ogen vergeet ik alles wat ik daarstraks nog dacht. Schuldgevoel, Schaamte en Spijt verdwijnen als sneeuw voor de zon als ik Zijn liefde drink. Dan geeft Hij mij een zacht klopje op mijn schouder en fluistert in mijn oor dat de Vader staat te wachten.

“Kijk me eens aan, mijn kind!” Opeens herken ik ook díe stem. Heel diep in mijn hart begint een beeld te dagen; een hele vroege herinnering; nog van vóór mijn kindertijd. Ik begin te huilen; wat heb ik Hem gemist!
Ik kijk even opzij, naar de man met de doorboorde handen en voeten. Hij knikt me bemoedigend toe. Dan kijk ik naar voren en zie de Vader. Ik ben verrast en geshockeerd tegelijk; Hij geeft me het gevoel dat ik Hem eerder heb gezien; maar Hij ziet er zo anders uit dan ze me altijd hebben verteld! Toch weet ik dat dit degene is op wie ik door alles heen altijd heb vertrouwd; al kende ik Hem nog lang niet genoeg.
“Wat zie je er mooi uit!” zegt zijn stem trots.
Ik kijk verbaasd naar beneden en zie dan tot mijn verbazing dat ik niet in mijn blootje sta, maar een prachtig stel kleren draag. Als de Vader vraagt of ik bij Hem wil komen, kan ik niet anders dan doen wat Hij zegt.
“Ik heb U zo gemist!” schreeuwt mijn hart, maar in Zijn ogen zie ik dat ik niets meer hoef te zeggen. Hij veegt de tranen van mijn ogen en ik voel hoe de pijn uit mijn hart wordt weggenomen. Alles is weg; niks lijkt meer belangrijk. Het enige dat ik nog zie is Hem. Het enige dat ik nog wil is verdwijnen in Zijn hart.

Reacties

12marleneke's avatar

je kan zo en boek gaan schrijven vlinder smile vet mooi verteld

Geplaatst door 12marleneke op 10 juli 2012 22:37:42

Rommel's avatar

Oh wauw Knor! Wat mooi geschreven! Ben er stil van wink

Geplaatst door Rommel op 11 juli 2012 10:02:14

Reageer

Om te reageren op dit bericht moet je een SetFire account aanmaken of inloggen!