Hete lucht of diepvries christen


Geplaatst op uur door Herfstvlinder | 2 reactie(s) | 748x bekeken
Hete lucht of diepvries christen

Daar zit je dan, tussen je enthousiaste, opgewekte christenvrienden.
Met vlinders in hun buiken en vlammetjes in hun ogen zijn ze teruggekomen van hun pinksterconferentie. Vol goede bedoelingen proberen ze je in hun gesprekken te betrekken; stuk voor stuk zouden ze zó weer in de bus terug willen stappen, en jij móét vooral meegaan: Opwekking is toch wel the place to be.
Sceptisch luister je naar de verhalen van je vrienden. Ze vertellen over liefde, warmte en ervaring. Ze voelden Gods aanwezigheid en jij kan niet anders dan je wenkbrauwen fronsen en je schouders ophalen. Vorig jaar ging het net zo; ze zullen wel net als toen binnen twee weken weer lopen zeuren over vriendjes, school en ouders en de vlammetjes gaan langzaam maar zeker rustigjes weer uit.

Toch zit het je niet lekker; toch ben je ergens jaloers, al zal je dat nooit toegeven. Het enthousiasme en de gedrevenheid van die in jouw ogen zweverige mensen raken ergens iets en maken je in de war. Want wat is waar? De leer, de veilige regels en de duidelijkheid van de kerk van je ouders bieden zekerheid en geven je de ruimte om niet te persoonlijk envolved te raken. Maar ergens in je hart is een hang naar een bewijs dat de veel gesproken woorden waar zijn; diep van binnen zit een onstilbare honger naar Iemand die meer is dan de God van de zondagen uit je jeugd.
Maar de vage gevoelens van je vrienden schrikken je af; ze lijken geleid te worden door ervaring; door emoties die zo ontzettend instabiel zijn. Gevoel lijkt niet echt een manier basis om een stabiel geloof op te bouwen; dat heb je allang gezien.
Wat is waar? Is God een leer, is Hij een gevoel? Tussen refo en evo laaien heftige discussies op; voor de één bestaat Hij pas als je Hem ervaart, voor de ander is gevoel alleen maar een 'uiting van het vlees'.

Is er één manier? Is er één weg die God met iedereen wil gaan? Wat is goed?
Zijn we allemaal hetzelfde geschapen? Kijk om je heen, je weet het antwoord ergens wel. Iedereen is uniek geschapen; en de Schepper wil een relatie met elk van Zijn schepselen. Met de zwever die zondag aan zondag in z’n evangelische hoekje de ogen niet droog kan houden en met de trouwe kerkganger die met heel zijn gereformeerde hart gelooft in de trouw van God. Is er een goede manier om te geloven? Is ervaring noodzakelijk of overbodig? Is God slechts van één kant te bekijken?
God kent jou beter dan wie ook; Hij kent je hart, Hij weet wat bij jou belangrijk is; hij heeft je verstand én je gevoel geschapen! De God die niet in één kerk te proppen is wil met jou een relatie op de manier die bij jóu past. Niks moet, alles mag! Bij Hem is het veilig, Hij weet wat je aankan; Hij zal je niks opdringen.

'Wie in de Zoon gelooft, heeft eeuwig leven' zegt Johannes 3:36. Dat is alles.
Geloof in de Zoon, Jezus; dan zit het wel snor. Alles wat daarbij komt, is bijzaak. Heeft God meer voor jou in petto? Ongetwijfeld! Vertrouw Hem en laat je verrassen!

Reacties

Lewistrick's avatar

+1. Alleen die laatste 2 zinnetjes vind ik wat gemakkelijk gezegd, juist omdat ik de laatste tijd heel erg bezig ben met wat ‘overgave’ nou concreet inhoudt :p

Geplaatst door Lewistrick op 23 februari 2012 11:14:16

Herfstvlinder's avatar

Tja, die zinnen lijken inderdaad makkelijk gezegd. Het `overgeven’ is voor mij persoonlijk ook een proces (waar ik nog steeds in zit). Het is dan ook een aansporing wink
Thanx voor je reactie, Lewi!

Geplaatst door Herfstvlinder op 23 februari 2012 11:24:05

Reageer

Om te reageren op dit bericht moet je een SetFire account aanmaken of inloggen!