Alpha cursus: Bidden


Geplaatst op uur door | 2 reactie(s) | 776x bekeken
Alpha cursus: Bidden

Komende tijd lopen we mee met Mario, die als ongelovige een Alpha Cursus doet. Hoe beleeft hij een Alpha Cursus en wat vind hij ervan?

Les 5 alweer en die ging over bidden. Hoe je kan bidden, waar je kunt bidden en enige richtlijnen hoe een gebed er uit zou kunnen zien. Bidden is denk ik, het belangrijkste onderdeel van het geloof. Je praat met God, gaat een relatie aan met Hem. Bespreekt je dag met Hem, legt je verdriet bij Hem en je vraagt om hulp, voor vrienden, familie, dierbaren, de mensen in de wereld en voor jezelf. En ook bij de les over bidden, leerde ik weer een hoop over mezelf. Ik klets de hele dag met God. Zit ik op de chat en iemand vertelt zijn/ haar problemen, dan denk ik: "Nou God, er is weer werk aan de winkel voor u. Ik doe het hier pratend en gaat U aan de slag op Uw manier." Het is een vorm van bidden. Maar het echte bidden (ik heb het idee dat mijn bidden niet echt genoeg is) dat doe ik eigenlijk zelden. Het prijzen van de Heer, Hem vertellen hoe groot Hij is, Hem de glorie geven die Hij verdient, ik doe het zelden. Ik merk ook dat ik kriegel word van zulke gebeden. De man die de cursus geeft begint altijd zijn gebed, met het vertellen hoe goed God is. Dat irriteert me, ik denk dan "Dat weet God nu toch wel?" Het komt me over als slijmen zoals je bij mensen slijmt als je iets nodig hebt. Hielenlikken.

En toch hoort het erbij. Ik doe het eigenlijk d.m.v de liedjes die er gezongen worden. Opwekkingsliederen vooral.

Wat mij ook opviel (een andere cursist heeft hetzelfde) dat ik bijna nooit voor mezelf bid. Ik vraag voor iedereen hulp, behalve voor mezelf. Ik zal nooit bidden of de Heer me beter wil maken. Ik heb dat 1 keer gedaan en toen pakte alles heel anders uit, dat ik Hem zelfs de rug heb toegekeerd, dus die vraag stel ik al niet eens meer. En toch, zo bleek uit de les, zou ik het Hem mogen vragen. Want God geneest. Maar ik ben daar te sceptisch in geworden denk ik. Ook het vragen, "Wilt U mij helpen de dag door te komen, want ik voel dat ik er geen kracht voor heb." stel ik God zelden. Die dag gaat toch wel om, hangend en wurgend, maar hij gaat vanzelf voorbij. Toen vroeg iemand of ze voor mij zou mogen bidden. De schrik sloeg om m’n hart. "Nee waarom?" Ik heb liever dat men voor belangrijkere dingen bidt dan voor mij. Ik kom er toch wel.

Misschien moet ik gaan leren bidden. Ik heb Jezus weer aangenomen in mijn leven, ik ken de kracht van de Heilige Geest en voel me veilig bij God. Alleen die belangrijke lijn, het gesprek tussen Hem en mij. Misschien hapert die wel, zit er toch iets van ongeloof of sceptici wat mijn gebed niet echt, of oprecht maakt naar Hem toe.

Ik vond het een mooie les en heb weer punten gevonden waar ik aan zou moeten werken. Mijn relatie met God herstellen, de gesprekslijn, door gebed, te verbeteren. Misschien moet ik gewoon proberen om eens iets voor mezelf te vragen. Zonder het egoïstisch te vinden dat ik het wel voor mij vraag en niet voor een ander. Maar dat het wel even zou duren, dat weet ik nu al. Op naar de volgende les. Ik ben benieuwd.

Reacties

Rommel's avatar

Denk zelf dat ontzettend veel christenen hetzelfde hebben wat je zegt over “dat ik bijna nooit voor mezelf bid…”. Ik merk het zelf ook wel dat ik dat te weinig doe.

Geplaatst door Rommel op 16 maart 2012 12:33:36

Konijntje's avatar

Daarom zijn er anderen die voor jullie bidden.

Geplaatst door Konijntje op 16 maart 2012 12:36:46

Reageer

Om te reageren op dit bericht moet je een SetFire account aanmaken of inloggen!